ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΙ ΕΞΟΥΣΙΑ

Κάποτε θυμάμαι πριν καιρό, όχι πριν πολύ καιρό, όταν άκουγα Θεοδωράκη στο αυτοκίνητο το χαμήλωνα ή έκλεινα τα παράθυρα κάτι φοβόμουν μάλλον.
Μετά διαπίστωσα ότι αυτό συνέβαινε ή όταν πέρναγα δίπλα από μπασκίνα ή κοντά σε εκκλησία. Δεν ξέρω αλλά από τα παιδικά μου χρόνια που μεγαλώνοντας σε οικογένειες αριστερών είχα αυτές τις δύο κλίκες σαν τις μοναδικές φασιστικές κλίκες στη χώρα.
Τελικά σκέφτηκα στις ατέλειωτες ώρες που οδηγάω ότι οι πρόγονοι μου δε με μεγάλωσαν ως "κότα" αλλά ελεύθερο. Τώρα όταν πλησιάζω μπάτσο το δυναμώνω προκλητικά, όταν κοντεύω σε εκκλησία αρχίζω και ξεσπάω, χτυπιέμαι , κάνω σαν τον Μίκη, σαν να διευθύνω την ορχήστρα σε συναυλία στο Καραϊσκάκη μεταπολιτευτικά, σαν να είμαι εκεί. Τώρα που σας γράφω είμαι εκεί και παραληρώ, είμαι εκεί με αλλούς 50000 ίσως και 100000 ανθρώπους. Αλήθεια πού είναι όλοι αυτοί; Κότεψαν; Χάθηκαν; Ξεχάστηκαν ίσως.
Πίστευω ότι τους αγώνες του λαού τους καπηλέυτηκαν κατά καιρούς αριστεροί, αριστερίζοντες, σοσιαλιστές, δημοκράτες κι ένα σωρό βολεμένοι τύποι που τελικά μόνο να γλείφουν ξέρουν. Πού είναι Άνθρωποι σαν το Γλέζο, το Λεντάκη, τον παππού μου τον Κώστα Μακρή; Εδώ ακόμα στο ΚΚΕ δεν ξέρουν τι στάση να κρατήσουν απέναντι στο Στάλιν; Φαίνεται γι'αυτό λένε πως το ΚΚΕ είναι ιστορικό κόμμα, γιατί ασχολείται μόνο με την ιστορία και καθόλου με το μέλλον, χρησιμοποιεί ακόμα τα συνθήματα που έλεγε πριν 20 χρόνια. Δυναμώνω κι αλλό την ένταση "Πάλης ξεκίνημα, νέοι αγώνες....." πόσο με συναρπάζεις Μίκη.... ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΖΩ. Είμαι ζωντανός σκέφτομαι, αλλά ταυτόχρονα μου περνάει μια ριπή, μια σκέψη, ένα μίσος...... ΠΟΣΟ ΜΑΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΣ ΜΙΚΗ! Καπηλεύτηκες κι εσύ τους αγώνες όλων. Δίνεις συνεντεύξεις και μας εξιστορείς τα κατορθώματά σου, αλλά δε μας λες πόσους συντρόφους σου πάτησες για να σε δούμε...
Μέτα σκέφτομαι οτι ο γέρος της "δημοκρατίας" ήταν πρωταγωνιστής στη συνθήκη της Βάρκιζας, ο εκλεκτός της Αγγλίας. Πού είναι η δημοκρατία τους; Λαλιώτης, Δαμανάκη και πολλοί ακόμα. Ααααα και ο τροτσκιστής ο Τατούλης. Ναι αυτόν τον ξέχασα, που όταν ήταν υπουργός πολιτισμού έκανε γαργάρα για τα σκάνδαλα του ΥΠ.ΠΟ. Ούτε λόγος για τους μυστικούς λογαριασμούς. Τώρα έχει γίνει θέμα. ΟΥΣΤ από 'δω κλέφτες, ψεύτες, κρετίνοι, υποκριτές. Όλα αυτά που γράφω εδώ πιθανόν να παρακολουθούνται. Τα e-mail μας το ίδιο, η αλληλογραφία μας μπορεί, τα κινητά μας και σταθερά μας τηλέφωνα σίγουρα. Ένα μόνο δεν παρακολουθείται, η σκέψη μας. Οπότε τι σκαρφίστηκαν; Ένα τηλεπαιχνίδι ελεγεία στη δημοκρατία και στην ανθρώπινη υπόσταση κάτι σαν τον ορό της αλήθειας. Όλα τα ενδόμυχα μας μπορούμε να τα ξεράσουμε εν μέσω χειροκροτημάτων. Πάρε κόσμε! Τα λεφτά είναι πολλά Άρη που έλεγε ο Καλογήρου στον Κούρκουλο. Όλα αγοράζονται. Πόσο αντέχεις την ξεφτίλα; Για 10000 Ε ή για 25000; "Είμαστε δυο, είμαστε τρεις" ακούω τώρα δυναμώνω κι άλλο....

Είμαστε δυο,
είμαστε τρεις,
είμαστε χίλιοι δεκατρείς
Καβάλα πάμε στον καιρό
με τον καιρό με την βροχή
το αίμα πήζει στην πληγή
ο πόνος γίνεται καρφί

Δεν ξέρω τελικά τι αξίζει περισσότερο; Ένα κάλπικο όνειρο ή μη όνειρο;
Όταν, φίλοι μου, η επανάσταση παίρνει την εξουσία γίνεται περισσότερο τυρρανική από την προκατοχό της.
Επανάσταση μπορούμε να κάνουμε όλοι. Μπορούμε κόντρα στη μόδα να μην κλέβουμε, να βοηθάμε τον συνάνθρωπο μας, να δίνουμε αίμα, να γίνουμε δωρητές οργάνων, να ονειρευόμαστε, να ελπίζουμε, να αγαπάμε, να δίνουμε ένα ποτήρι νερό στον μετανάστη, να ακούμε δυνατά, να φωνάζουμε ακόμα πιο δυνατά σε ό,τι μας ενοχλεί.
Πέρασε η ώρα φίλοι μου και κλείνω τον υπολογιστή μου ακούγοντας

Το μεσημέρι χτυπάνε στο γραφείο
μετρώ τους χτύπους τον πόνο μετρώ
είμαι θρεφτάρι μ' έχουν κλείσει στο σφαγείο
σήμερα εσύ αύριο εγώ

Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα
μετρώ τους χτύπους το αίμα μετρώ
πίσω απ' τον τοίχο πάλι θα 'μαστε παρέα
τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ

Που πάει να πει
σ' αυτή τη γλώσσα τη βουβή
βαστάω γερά, κρατάω καλά

Μες στις καρδιές μας αρχιναέι το πανηγύρι
τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ
τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ

Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι
και το κελί μας κόκκινο ουρανό
Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι
και το κελί μας κόκκινο ουρανό

Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα
μετρώ τους χτύπους το αίμα μετρώ
πίσω απ' τον τοίχο πάλι θα 'μαστε παρέα
τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ

Που πάει να πεισ' αυτή τη γλώσσα τη βουβή
βαστάω γερά, κρατάω καλά

Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι
και το κελί μας κόκκινο ουρανό
Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι
και το κελί μας κόκκινο ουρανό

Κλέινω τον υπολογιστή μου ήσυχος για το κοινωνικό μου λογίδιο έτοιμος να πάω στον καναπέ μου να χαζέψω αυτά που έχω βρίσει παραπάνω. Να κλείσω την τηλεόραση ,να κοιμηθώ ήσυχος και να ξυπνήσω υπνωτισμένος. Να βλέπω τους Τατούληδες να με παραμυθιάζουν.

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ..... ΤΣΙΦΤΕΤΕΛΛΗΝΕΣ (Όπως έλεγε ο Σαββόπουλος)